PRAKTIKALDIKO ESPERIENTZIA (TAILERRA)

Praktikaldia gertu genuen eta IKT-n proposaturiko lanaren inguruan hizketan genbiltzan; zer egin, zer ez egin eta abar. Gauza bat argi geneukan, geure proiektua kontzientziazioarekin lotura zuzenekoa izan behar zen, uste baitugu geure gizartean kontzientziazio falta izugarria dagoela. Gainera, garai haietan, praktikaldia begi bistan genuen egun horietan, artefaktua lehenengo forma abstraktua hartzen ari zen. Buru belarri geunden gaiarekin eta pentsatu genuen interesgarria zela artefaktua IKT-ko esperientziarekin lotzea, beraz, komunikazio-inkomunikazioaren gaia kontzientziazioaren bidez lantzea genuen helburu.

 Hasiera batean, IKT-en erabilera sustatzeko esperientzia bat prestatu genuen, ipuinak osatzearekin loturik zegoena. Baina, ideia hau martxan jartzen hasi ginenean, pentsatu genuen hori ez zegoela kontzientziazioarekin loturik, eta beste talde guztiek edo gehienek behintzat, teknologien sustapenarekin loturiko esperientziak antolatu zituztela. Hau ikusirik, konturatu ginen, teknologien erabileraren inguruko esperientzia bat abiarazi behar genuela, baina ez teknologia hauek erabiltzen ikasteko, baizik eta ezaguna den erabilera modu egoki edo neurtuan erabili ahal izateko; hau da, umeak, teknologiak erabiltzean, erabilera honen jakitun izan daitezen. Uste baitugu, gaur egun, biztanle orok teknologiak erabiltzen dituela, baina teknologia hauen erabileraren jakitun izatea erabilera bera baina garrantzitsuagoa dela.

 Esperientziaren nondik norakoak azaldu aurretik, garrantzitsua iruditzen zaigu kontzientziazioaren kontzeptua azaltzea. Denok dakigu, bizi garen gizarte moderno honetan, teknologia berriak izugarrizko abiaduraz txertatu direla geure egunerokotasunean. Gaur egun, teknologia hauek erabiltzen ez dakiena, ez ohikotzat dugu, arrarotzat ez esate arren. Baina, uste dugu, erabiltzen ez dituena baina egoera larriagoan dagoela gehiegi eta modu okerrean erabiltzen dituena, eta pertsona hau ez du inork arrarotzat hartuko. Honen arrazoia honakoa da: gizartean, teknologia berri hauek txertatzearekin batera, inertzia batzuk sortu dira. Inertzia hauek teknologia hauen erabilerarekin loturik daude; gizarteak “behartu” egiten gaitu inertzia hauek jarraitzera, eta inertzia hauen aurkako indarrak sustatu ezean, inertziok gehiegizko erabileretara eramango gaituzte modu zuzen eta bizkor batean. Gure lagun onena pantaila bat bihurtuko da, eta geure bikotea arratoia izango da, geure eskua honi loturik biziko baita.

 Hau dela eta, ezinbestekoa deritzogu inertzia hauen aurkako kontzientziazioa. Uste dugu IKT-en erabilera oso aberasgarria izatera irits daitekeela, baina beti ere, aurretik aipaturiko inertzia horietatik zeozer hartu eta burua erabiliz teknologia hauen erabilera ulertuaz. Hortaz, oso garrantzitsua iruditu zitzaigun Lehen Hezkuntzan hau lantzea, pertsonak haurtzarotik jabetu behar baitira inertzia hauez, errealitatea ulertzeko txikitatik errealitatearekin kontaktuan egon behar gara.

 Guk, Lehen Hezkuntzako lehen praktikaldian, honako esperientzia proposatu genien ikasleei: aste betez, egunerokotasunean erabiltzen zituzten teknologia berrien inguruko hausnarketa egin ondoren, soilik beharrezkoak diren teknologia berriak erabiltzen saiatzea; modu honetan, konturatuko ziren, egunerokotasunean erabiltzen zituzten teknologia berri edo gailu ugari ez direla uste bezain ezinbestekoak, eta hauek gabe zoriontsu izatea posible dela, menpekotasuna alde batera utzita.

 Egia da bai, geure esperientziaren bidez, ez dela IKT-en erabilera sustatzen, ez dutela teknologia berrien erabilera ezezagunik ikasten. Baina, pentsatzen dugu, erabilera berriak ikasi ahal izateko, lehenik eta behin jada ezagunak ditugunon erabilera egokiak ziurtatu behar direla. 

Esperientzia oso argi genuen arren, praktikaldia hastearekin batera, geure ilusioak zapuztu zirela ikusi genuen. Taldekide gehienok lehenengo ziklora bideratu gintuzten, eta lehenengo zikloan, ulergarria den bezala, ikasleek ez dute oraindik teknologia berri hauekin kontaktu gehiegirik, eta duten kontaktu urria kentzea gelako giroa asaldatzeko arrazoitzat hartu genuen, oraindik gazteegiak izan daitezke eta erabileraren kontuaz jabetzeko. Gainera, esperientzia modu egokian aurrera eraman zezakeen taldekide bakarra, oso gela konfliktiboan egon zen praktiketan, eta esperientzia aurrera eramaten saiatu zen arren, ez zuen emaitza zuzenik lortu, praktikaldia oso motza zen heinean, ikasgelan irakasleak beste arazo batzuei lehentasuna eman zien eta.

 Hala ere, konklusio gisara, esperientzia geletan aurrera eramatea lortu ez dugun arren, esan behar dugu guk geuk asko ikasi dugula proiektua aurrera eramaten saiatzen. Ez dugu lortu umeak kontzientziatzea, kimera gisara geratu da, baina geure buruetan sekulako kontzientziazioa eman delakoan gaude. Oso aberasgarria sortatu zaigu proiektu hau.

Iker Amas, Joxeba Arostegi, Gorka Andres, Omar Armendaritz eta Peru Aiartza.

HEDABIDEEI BISITALDIA (Mac mundua)

Gaur bertan, aurretik bertako irakaslearekin hitzartuta (Amandorekin), lehenengo hiru orduak hedabideetan igaro ditut, goizeko bederatzietatik hamabiak eta laurden arte. Esperientzia bikaina izan da, benetan harritu egin nauena. Giroa, hiru ordu hauetan, ezin hobea izan da, lan- giro benetan inbidagarria. Ikasgela honetan soilik bigarren eta hirugarren zikloko ikasleak aritzen dira lanean, eta neu, kasualitatez, lehenengo zikloan nabil; beraz, nire klasetik eskapadatxo bat egin behar izan dut honen berri izateko. 

Hasiera batean Amandok, bertako irakasleak, hasiera batean ikusten diren 4 txokoen inguruan hitz egin digu labur: Irratiaz, Edizioaz, Prentsaz eta txikiweb- az. Ikasgelan sartu bezain pronto, neuri ere, txikia nintzenean, Lehen Hezkuntzan, horrelako teknologiekin ibiltzeko desira sartu zait; ordenagailu itzelak (Mac- ak), programa aurreratuak, irratia, bideo kamara dotoreak... A zer enbidia!

Teknologien gaian sartuaz benetan arritu egin naute ikasleek osatutako lanek, eta hau, noski, teknologiek eskaintzenn dizkien baliabideek errazten dutelarik, tresna bikainak. Hona hemen ikasgelaren argazki bat: 

Ikasleekin hitz egiteko aukera ere izan dugu, hauen inpresioak eta iritziak ezagutzearren. Oro har, oso gustuko dute bertan lan egitea, gehienbat, diotenez, gauza asko ikasteko aukerak dituztelako, benetan interesatzen zaizkien gauzak zehazki; haatik aurkezten duten interes handi hura. Gehienbat gaur ikusitako guztiaren artetik edizioan egiten duten lana da gehien harritu nauena. "Imobile" programaren bidez profesionalak izango balira bezala haiek grabatutako telebista saioak editatu egiten dituzte, azkenean lan oso dotore bat sortuaz. Slow motion erabiltzeko aukera ere badaukate, oso interesgarria benetan, eta gustuko duten gauza da hau. Osatu dituzten lan guztiak gordetzeko arestian aipatutako txikiweb- a erabiltzen dute, eta bertan osatu diren lan guztiak eskuragarri ditugu. Hona hemen link- a: http://amaraberri.org/topics/abvirtual/txikiweb/ . Bertan klikatzean orrialdera eramango zaituzte, baina lanen bat ikusi nahi izatekotan eta huran klikatzerakoan erabiltzailea eta pasahitza eskatu dizue; beraz, benetan interesa izanez gero, jarri nirekin kontaktuan eta idatziko dizkizuet inolako arazorik gabe. 

Gaurko post honetan deskribapen nahiko sinplea eta azalekoa egin dizuet, baina lasai hartu, joango naiz honen inguruan informazio gehiago eskaintzen, ezin baita guztia hasiera batean guztia azaldu... Hala ere, argi gera dadila teknologia berriak ikasgela honetan nabariak direla, eta lana asko errazten dutela, haurraren motibazioa sustatuaz, eta gezurra dirudien arren, harreman sozioafektiboak ere asko lantzen dira.

PRACTICUM I - bigarren eguna (urriak 14)

Gauzak oso ondo joan dira bigarren egun honetan. Haur ia guztien izenak ikasi ditut, eta ondorioz, hauekinn elkarreragin handiagoa izatea lortu dut, laguntza gehiago eskainiaz, oro har. Matematikako klasea oso kuriosoa eta aberatsa iruditu zait; bertan bigarren mailakoek lehenengo mailakoei nnola erakusten zieten argi ikus zitekeen. Ariketa guztiek errealitatearekin zerikusi zuzena dutela esanguratsua iruditu zait, aipatzeko modukoa.

Ikasleak, oro har, oso mugituak dira, baina lanean jartzen diren heinean egin beharreko horretan kontzentrazioa handitzen doa, gogotsu ikusten ditut, salbuespenak salbuespen. Konfiantza handia lortu dugu bi egunetan, eta gaur bertan, galderak egiteaz ez dira nekatu, gehienak burutzen ari ziren ariketen inguruan, haien irakaslea izango banintz bezala, esperientzia bikaina!

Asko harritu nau elkarrekiko duten errespetuak, oraindik ez dut eztabaida esanguratsurik ikusi, eta adin hauetan nahiko ohikoak izaten dira. Hala ere, elkarrekin solasten, dibertitzen, barre egiten... dute. Eta ahala jarrai dedala!

Hurrengo egunetan garrantzi handiko edota aipatu beharreko zerbait gertatzen bada, edo ikuskatzen badut, blog- a erabiliko dut berriro ere, zuei honen berri emateko.

PRACTICUM I - lehenengo eguna (urriak 13)

Gaur izan da neure lehenengo eguna Practicum I- ean. Goiz goizean, sartu baina lehenago, Amara Berri eskolan egingo dituzten beste ikaskideekin elkartu naiz, ez baikenekien zehaztasunez zer egin. Lehen Hezkuntzako ikasleak eta Haur Hezkuntzakoak elkarrekin geunden. Sarreran geundela zuzendaria hurbildu zaigu, eta zenbait minutu han itxaron ondoren, ikasgela batean sartu gaituzte. Borobil  erdi bat osatu eta bertan zeuden bi irakaslek (Amara Berriko web orria antolatu eta idazten dutenak), batik bat, Amara Berriko sistemaren inguruan hitz egin digute (gehiena bagenekien jada), prezzi izeneko herramienta erabiliaz, aurkezpenaren hasieran eta amaieran bi bideo laburtxo jarriaz. Presentazio hau hiru ordu ingurukoa izan da, tartean deskantsatzeko ordu erdi utzi digutelarik. 

Behin hitzaldia bukatu dela, berriz ere zuzendaria sartu da ikasgelan eta ikasle bakoitzari zein zentro egokitu zaion esan dio, baita geure tutorea izango denaren izena ere. Niri Ferrerias zentroa eta lehenengo zikloa egokitu zaizkit. Printzipioz oso pozik jaso dut albistea hura. Segidan, bizikleta hartu eta etxera joan nintzen, berriro ere ordu bi eta erdietako sartzeko, eta egokitu zaidan tutorea nahiz ikasleak ezagutzeko. Lehenik eta behin zuzendariak aurkeztu gaitu eskolaren sarreran, eta elkarrekin igo gara haren ikasgelara. Bertan motxila utzi eta ingeleseko ikasgelara eraman nau, beste irakasle batekin. Bertan neure partehartzea uste baino aktiboagoa izan da, izan ere, ikasleek, irakasleak ezer ez esan gabe, zenbait gauza galdetzen aritu direlako. Ingelesan ere, goizeko aurkezpenean esan bezala, taldetan egiten dute lan, tailer ezberdinak sortuaz. Ingelesa amaitu eta berriro ere neure tutorearekin bildu naiz ikasgelan, harekin baitzuten oraingo honetan klasea. 

Esperientzia bikaina izan da lehenengo egunekoa, bihar berriro itzultzeko desiraz. Egunez egun, blogean aipatu bezala, idazten joango naiz. Lehenengo egun honetakoa nahiko azaletik azaldu dut, soilik testuinguruan kokatzearren. Bihar gehiago eta hobeto!

http://amaraberri.org/topics/intro/

PRACTICUM 2015-2016 AURKEZPENA

Kaixo, 

Soilik egun bat falta hainbeste denboraz itxaron dugun praktikaldiarekin hasteko. Hau bai biziko dugun esperientzia! Donostiako Amara Berri eskolan burutuko ditut praktikak, hilabete oso batez. Oso handiak dira buruan ditudan itxaropenak praktikaldiari dagokionez, baita hasteko gogoak ere. Alderdi teorikoa alde batera utzi eta praktikan jartzea... Ba zen garaia! Ikasgela batean sor daitezkeen arazok ikuskatzea, konponbideetan pentsatzea, metodologiaz berri izatea, ikasleen habilidadeak/auleziak aztertzea... Eta gauza asko gehiago oraindik bertan bizi behar ditudanak. 

Oraindik ez dakit zehazki zer ziklo egokitu zaidan, asteartean bertan, presentazioaren egunean, jakinaraziko digutela esan ziguten... Itxaron beharko, beraz. Egia esan, ez nago batere urduri, lasaitasunez hartuko dudalakoan nago, esperientzia biziaz, eta etorkizun baterako baliogarriak egingo zaizkidan ikasi eta barneratuaz. 

Neure blog honetan, egunez egun, egun bakoitzeko esperientziak, zailtasunak, ekintzak... idatziko ditut, eguneroko moduko bat osatuaz. 

SAIO TEORIKOA

AMARA BERRI ESKOLAREN SISTEMAREN INGURUAN

           Aurreko astearteko saio teorikoan izandako hizketadiaren inguruan hitz egingo dizuegu. Amara Berri eskolako irakaslea den gizon baten bisita jaso genuen, hango metodologiaz, sistemaz, helburutaz, antolaketaz... solasteko. 

            Irakasleak hitzaldiaren hasieratik argi utzi izan nahi du ikasleak dira haien metodologian erabateko protagonistak. Aipagarria da oso ikasleek txokoetan egiten dutela lann, adin nahasketa batekin, zikloka. Beraz, lehenengo mailakoek bigarren mailakoekin egiten dute lan, hirugarren mailakoak laugarrenekoekin, eta azkenik, bostgarren mailakoak seigarrenekoekin. Honen bidez, ikasleek elkarri laguntzeko aukera eta baliabideak eskaintzen dituztela dio Amara Berriko irakasle honek. 

           Honek aipatutako beste gauza kurioso eta nahiko berritzailea dena testu liburuen erabilpen eza izango litzateke; eskola honetan informazioa jasotzeko ordenagailuak eta liburutegia erabiltzen da, azkeneko hau pasiloetan ezarrita daudelarik. Ordenagailuei dagokienez, gela guztietan Internet erabiltzeko aukera daukate, lortu beharreko informazio hura jasotzeko prozesua arinduz eta hobetuaz. 

            Ikasleei askatasun osoa uzten zaie hitzaldi bat egiterako orduan gaia- edo aukeratzeko, ezaguna den "feedback" terminoa ezinbestekoa dela azpimarratuaz.

            Helburuei dagokienez, bi azpimarratu zituen nagusiki; alde batetik IKT- en munduan sakontzea, ikasleei protagonismoa emanaz, arestian aipatu bezala, eta bestetik, eskolan ematen diren lanei zentzu oso bat ematea. Taldean hau eztabaidatu eta eskola guztiek izan beharreko helburuak direla uste dugu, benetan interesgarriak eta eraginkorrak izan daitezkenak.

            Amara Berri eskolako ezaugarriak ere aipatu zituen hizketaldian zehar, hauek direlarik nagusienak: egunero irekita dago (nahi duenarentzat), ikasle guztiek hartzen dute parte eta eskola osorako zerbitzu bat dela. Antolaketa aztertuaz, bitxia iruditu zitzaigun zikloka lan egite hori, baina aldi berean, oso erabaki zentzuduna. Gehienetan bikoteka egiten dute lan; bigarren ziklokoak iratian aritzen dira, eta hirugarren ziklokoak, ordea, prentsa, telebista eta web-a (txikiweba) lantzen dituzte.

            Hitzaldian zehar "Lehenengo egunean ikasi, bigarrenean irakatsi" behin eta berriz errepikatu zuen esaldia izan zen hau. Dioenez, oso eraginkorra da, eta eskola guztietan egin beharreko ariketa iruditzen zitzaion, baita geuri ere, taldean eztabaidatu ostean. 

           Aurretik aipatutako egunkariari dagokionez, esan beharra dago egunero egiten duten gauza dela, bai web orrian bai "txikiweb"-an ere, eta honez gain, egunero fotokopiatzen dira ere. Kazetarien lana 3. eta 4. ikasleek betetzen dute.

           Irratiari eutsiaz, harrigarria iruditu zitzaigun Amara auzokoek 97.2 FM emisioan haurren hizketaldian entzun dezaketela, teknikarien lana, oraingo honetan, 2. zikloko 2 ikaslek beteaz. 

           Azkenik telebista dugu aztergai; gela guztietan ikusten da hau, baita eskolako web- ean ere. Kameralariak 3. zikloko 4 ikasle izan ohi dira, grabatzeko eta editatzeko lana ere betetzen dutelarik. 

  

          Bukatzeko, esan, oso hizketaldi interesgarria iruditu zitzaigula, non gauza berri asko ikasi genituen, eta ahare gehiago geure taldean Amara Berriko eskolan praktikaldia beteko duten haiei. 

         


Gorka Andres, Iker Amas, Peru Aiartza, Omar Armendaritz, Joxeba Arostegi